Afbeelding

Burn-outs onder millennials

GenerationWhy nieuws

De perfecte baan, een leuke relatie, een mooi huis en een druk sociaal netwerk: millennials lijken het naar de buitenwereld toe vaak prima voor elkaar te hebben, maar ervaren over het algemeen een enorme druk om te presteren. Het feit dat het college dat voormalig GenWhy-er Thijs Launspach onlangs bij de Universiteit van Nederland gaf over burn-outs onder millennials viral gaat, geeft al aan hoezeer het onderwerp leeft. Burn-outs onder millennials zijn inmiddels een serieus probleem en niet alleen onder millennials; ook middelbare scholieren kampen steeds vaker met stressklachten. Wat zijn de oorzaken en wat kunnen we eraan doen?

Verantwoordelijk voor je eigen geluk

Thijs stelt dat er eigenlijk vijf oorzaken aan te wijzen zijn voor het grote aantal burn-outs onder millennials. Ten eerste zijn millennials (de generatie geboren tussen 1980 en 2000) individualistisch opgevoed. Ze zien zichzelf veelal als de maat der dingen, het centrum van het universum om het maar even te overdrijven, met alle gevolgen en teleurstellingen van dien. Ze zijn door hun ouders grootgebracht met het idee dat je alles kunt worden wat je wilt, zolang je maar je best doet. Ze hebben daardoor het gevoel dat ze zelf en alleen verantwoordelijk zijn voor hun succes en geluk, maar daarmee ook zelf en alleen verantwoordelijk zijn voor hun falen en ongeluk.

The sky is the limit 

Ten tweede heeft het feit dat deze generatie is opgevoed met het idee dat alles mogelijk is, dat the sky the limit is, ermee te maken dat ze opgroeiden in een tijd waarin het economisch allemaal voor de wind ging. Met name in de arbeidssector zorgt dat nu voor veel teleurstellingen. Door het gebrek aan banen moeten veel millennials iets anders gaan doen dan waar ze voor gestudeerd hebben of werk aannemen dat onder hun niveau ligt.

Alles voor elkaar voor je dertigste

Ten derde moeten we erkennen dat millennials niet alleen financieel, maar ook sociaal-maatschappelijk in een andere tijd leven dan de tijd waarin hun ouders opgroeiden. In die tijd was het namelijk gebruikelijk dat je na het afronden van je studie gelijk een baan vond, een huis kocht en een gezin stichtte. Dit betekende dat je in de meeste gevallen voor je dertigste volledig gesetteld was. Dat is nu wel anders; de banen liggen zoals gezegd niet meer voor het oprapen en millennials beginnen vaak veel later met het kopen van een huis en het krijgen van kinderen. Desalniettemin blijft dertig onder millennials de streefleeftijd om alles voor elkaar te hebben en wanneer dat niet lukt levert dat stress op.

Omgeving als maatstaf voor eigen succes

Ten vierde vergelijken millennials zich enorm veel met elkaar en gebruiken ze hun omgeving als graadmeter voor hun eigen succes. Sociale media spelen daarin natuurlijk een belangrijke rol, waardoor het vergelijken vrijwel automatisch gaat. Thijs benadrukt dat op sociale media alleen de succesverhalen gedeeld worden en niet het falen of de onzekerheden die daarbij horen, waardoor je jezelf vergelijkt met een vertekend beeld van de ander.

Torenhoge eisen

Ten vijfde stellen millennials, omdat ze het idee hebben dat als ze maar hard genoeg werken ze alles kunnen bereiken, torenhoge eisen aan zichzelf. Ze doen er alles aan om het perfecte plaatje in stand te houden en om falen zoveel mogelijk te voorkomen, omdat falen het ergste is wat een millennial kan overkomen. Niet alleen tegenover zichzelf, maar ook (en misschien meer nog) tegenover de buitenwereld.

Durf te falen!

Thijs houdt daarom een pleidooi voor het falen. We moeten de druk op het niet mogen falen relativeren en fouten durven maken. Om dit te realiseren is het volgens Thijs belangrijk dat millennials eerlijke en open gesprekken met elkaar aan te gaan. Met andere woorden: de façades laten zakken en toegeven dat het leven niet altijd zo perfect en glamoureus is als de millennials elkaar middels hun Instagramaccounts doen geloven. Daarnaast stelt Thijs dat de fase tussen je 20e en 30e juist bedoeld is om te ontdekken wie je bent en wat je wilt. Hij raadt millennials aan om deze periode daar ook vooral voor te gebruiken, om dit met vallen en opstaan uit te zoeken, zonder te veel te focussen op het einddoel.

Thijs Launspauch (1988) is psycholoog en was lange tijd hoofd peer coach bij GenerationWhy. Hij heeft bij GenWhy vele verschillende jongeren gecoacht en nieuwe peercoaches opgeleid. In het kader van burn-outs noemt Thijs ook coaching als een goede methode om burn-outs te voorkomen:

“We weten dat dit een kwetsbare groep is en met coaching kunnen we wellicht hun angsten en stress verminderen."

GenerationWhy biedt allerlei vormen van coaching, waarbij jongeren zowel in groepsverband als individueel gecoacht worden.

Meer weten over coaching door GenWhy? Klik dan hier